Genç Anne adayı ve genç Baba adayı adeta havalara uçtular, ailede gözyaşları bu kez sevinçten akmaya başladı, umutlar ümitler yeniden yeşerdi tüm aile fertleri Anne, Baba, Nineler, Dedeler, Halalar, Teyzeler, kuzenler, herkes Anıl Efe nin gelişine sevindiler üzülmekten kuruyan göz pınarları adeta yeniden sulanmaya başladı, bu kez endişeden, korkudan, değil sevinçten günlerce ağlandı adaklar adandı kolay değil tam 8 yıl bu an bu gün beklenmişti Doğan ailesinde.

Tüm Aile fertlerini mutluluğa boğan bu güzel haber, Anıl Efenin sağlıklı doğumuyla birlikte dahada pekişti, artık tam bir aile olmuştu Doğan ailesi Anıl Efeyi büyütecek, okula gönderecek en iyi şekilde ailesine, Vatanına faydalı terbiyeli eğitimli bir çocuk yetiştireceklerdi tek istedikleri buydu, sonra sünnetini yapacaklardı, erkekliğe ilk adım atılacak ilk mürüvvetini görecekti Baba Cemal Doğan ve Anne Nazan Doğan Artık onlar için dünya bir başka anlam kazanmıştı ve artık dünya Anıl Efenin Masmavi olan gözlerinde dönüyordu doğan ailesi için.

Ve sonra Delikanlı olacaktı, Askere gidecekti her Çocuk gibi, sonra söz kesilecekti askerliğini yaptıktan sonra, düğünü olacaktı simsiyah damatlık giyecekti.

Anıl Efe. Olmadı tüm bu hayaller özel bir hastanede sona erdi 14 aylıkken Anıl Efe bu hayata veda etti. Tüm bu anlattıklarımızı artık yaşayamayacak Doğan ailesi Doğan ailesi perişan ve hayata küsmüş.

Doktorların ihmali olduğunu iddia eden Baba Cemal Doğan Savcılığa giderek sorumluların adaletin önünde hesap vermelerini istiyor sırf başka genç babaların genç annelerin yüreği yanmasın diye. Şimdi yargıya intikal etmiş bu olayı yakından takip ederek siz okurlarımızı bilgilendireceğiz. Anıl Efeler eğer varsa ihmal sonucu hayatın başında yaşama veda etmesinler diye.

Yüreği yanmış baba olayı bizlere bakın nasıl anlattı, hep birlikte Anıl Efe nin kısacık hayat hikâyesini okuyalım.    

DOĞUM NORMAL OLDU

01.05.2010 Tarihinde. Gerekli bütün tetkikler doktoru tarafından yapılmıştı, daha Anne karnındayken, gelişim testi, zekâ testi ve gereken her şey Anıl Efe sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi,

7. ayına kadar hiçbir sorunu görülmedi, hamilelik süresince doğumuna kadar Dr. N. K. ilgilendi Anıl Efenin doğumundan vefatına kadar geçen sürede Dr. H. G. ilgilendi.

7. Aydan sonra çocuk hırıltılı solumaya başladı ben 8 Yıllık evliliğimden sonra anıl Efeye sahip oldum oğlum benim her şeyim, yaşama sebebim bu yüzden hırıltılı solumayı duyar duymaz ben soluğu yine hastanede aldım Dr. H. Bey bana çocuğunda astım bronşit var dedi. Gerekli tetkikler yapıldı ve tedaviye başlandı.

NE YAPACAĞIMIZI BİLEMİYORDUK

9. aya kadar gelişimi normal seyretti ve bize önerilen şekliyle ilaç tedavisini harfiyen uyguladık süreklide kontrolüne götürüyorduk 9. Aydan sonra çocuk yürümeye başladı 12. Ayda ise yürümeyi kesti, yatmaya başladı, iyileşmiyordu bir türlü, üstelik her geçen gün de kötüye de gidiyordu yürümeyi bir yana bırakın kucağımıza oturtamıyoruz bile acı içinde bağırıp çağırıyor ne yapacağımızı bilemiyorduk.

TEKRARLAYAN BRONŞİTTEN ŞÜPELENDİLER

Dr H. G. ye yeniden gittik ve bize dedi ki “tekrarlayan bronşit var” bende Doktor bey elbette ben sizin işinize karışacak değilim, ancak bildiğim kadarı ile astım bronşit yürümeye engel değil ve aşırı kusma var acaba başka birşey olamazmı diye sordum. “Üşütmüştür” dedi bize ve yeniden ilaçlar yazdı biz aynen nasıl tarif ettiyse bu ilaçları uyguladık 13. Ayı bitirdiğinde çocukta kabızlık başladı, hanımla konuştuk ve yeniden Hastaneye geldik, Biz kendi doktorumuz Dr. H. G. beyi istedik ancak izinli olduğu için kendisinin olmadığını ve yerine As. Dr. Ö. K.  bakabilir dediler bizde çocuğumuzu ona gösterdik. 

ANİL EFE YAKIN TAKİPTE

Bu arada çocuğun sağ gözü normal bakarken sol gözü burnunun hizasına doğru kayıyordu bunu hemen doktora söyledim ben biraz paniğe kapıldım kabızlık sorunu ile konuştum ve peşinden hocam az önce çocuğumun sol gözü içeri doğru kaydı bu ne demektir diye sordum, kendisinin bu durumu görmesi gerektiğini söyledi ve çocuğumu yakın takibe aldı.

GÖZÜ KAYMAYA BAŞLADI

Birkaç dakika bekledikten sonra yeniden aynısı oldu ve bu kez doktorda bunu gördü. “Ben bu çocuğu yatırıyorum, bazı testler yapmamız lazım” dedi kan testi yaptı ve “çocuğun aşırı su kaybına maruz kaldığını söyledi”. bunları bana söylerken kendisi heyecan ve panik halindeydi, çocuğa iki tane serum vereceğiz bunların her biri yaklaşık 6 saat sürecek dedi. İlk serumun sonlarına doğru yemek yedi gerçi sonra kustu ama bize bakıyordu normal gibi gözüküyordu. Bizde sevindik çocuk iyileşiyor diye ilk şişenin bitimine yarım saat kala çocuk uyumaya başladı biz kendimizce çok yoruldu bitkin kaldı uyuması ondandır diyerek normal karşıladık, bu arada ikinci şişe serum bağlandı yaklaşık 1 saat sonra hemşire geldi çocuğun serumuna iğne yapacağım dedi bende hemşire hanım çocuğa bir zarar vermesin dedim oda bana doktoru ne söylerse ben onu yapıyorum merak etmeyin dedi.

İĞNELER FELAKET GETİRDİ KALBİ DURDU

İğne yapıldıktan sonra yaklaşık şimdi tam olarak bilemiyorum birkaç dakika içinde çocuk çığlık atarak kasılmaya başladı, hemen hemşireyi çağırdım oda doktorları alıp geldi beni dışarı çıkardılar yaklaşık 15 dakika sonra dayanamayıp içeri girdim o anda çocuğuma kalp masajı yapıyorlardı neler oluyor doktor bey diye sorduğumda” çocuğun kalbi durdu yeniden atmaya başladı” dedi “şu anda yaşıyor ancak soğuk havale geçiriyor” Ben o iğne yapıldıktan birkaç dakika sonra çocuk bu duruma geldi iğne yaramadı mı acaba desemde “iğnede bir şey yok” dendi bana, çocuk kendisi nefes alıp veremiyordu ağzına bağladıkları balon la suni olarak hava veriliyordu bana bunu söylemediler sonra çocuğa bir iğne daha yapıldı o iğneden sonra yüzü boynu kızarmaya başladı bunu gördüklerinde hemen iğneyi değiştirdiler başka bir iğne daha yapıldı bu kez çocuk yeniden havale geçirdi yine kalbi durdu yeniden kalp masajı yapıldı ve kalbi yeniden atmaya başladı.

ALLAHTAN UMUT KESİLMEZ

Üçüncü iğneden sonra çocuğum bitkisel hayata girdi.

Bu defa çocuğun beyin Tomografisini çekelim dediler sonuçlar gelince de “çocuğun beyninde tümör var” dediler benim çocuğumun her zamanki doktoru nerede bu adamı bakacak çocuğuma dedim benim çocuğuma Dr. H.G. Bey bakıyor o gelsin baksın dedim, H. bey gelemez şehir dışında dediler N. beyi getirdiler, N. bey doğum doktorudur ayrıca onu neden getirdiklerinde anlamadım gelen tomografiye bakan N. bey “Bu tümör anne karnında görülemeyecek bir şey” dedi, bunun üzerine biraz tartıştık, beni yine odadan çıkardılar bizi Çorluda bulunan Tam donanımlı özel bir hastaneye ambulansla sevk ettiler. Orada çocuğuma bakan beyin cerrahı Doktor çocuğun kontrolünden sonra kafatasının arkasından delik delip beyninden sıvı aldılar çocuğun beyninde tümör var “Ambulansta çocuğun kalbi durmuş vaziyette geldi, biz yeniden hayata döndürdük, ancak şunu size söylemeliyim ki yaşama şansı çok zayıf, eğer baştan fark edilse, bu kadar zaman kaybedilmeseydi, belki bir şeyler yapılabilirdi, ancak bu saatten sonra yapılacak çok şey yok metanetli olun Allahtan umudunuz kesmeyin” dedi,

ANIL EFE BİR DAHA UYANMADI

Ben bu ameliyatı burada yapamam benim çalıştığım ekip İzmir’de uzun bir ameliyat ve tam teşekküllü bir hastane ve uzman ekip gerekir, sizi Edirne Tıp Fakültesine sevk edeceğim sizleri orda hazır bekliyor olacaklar, uzman ekip ve tam donanımlı ancak orası var dedi.

Biz hiç vakit kaybetmeden bize tahsis edilen tam donanımlı ambulansla Edirne Tıp Fakültesine doğru yola çıktık, oraya vardığımızda bizi bir Profesör ve iki uzman doktorun beklediğini gördük, hemen film ve diğer evraklara baktılar çocuğun bilinci kapalıydı bu durumda ameliyat yapamayız dediler bize. Profesör kızdı “neden bu kadar beklediniz” diye milyonda bir yaşama şansı var ve ben bu şansı bu bebek için kullanmak istiyorum, eğer izin verirseniz dedi, ancak çocuğun uyanması lazım, bekleyeceğiz dedi. Bende hocam eğer çocuğum uyanırsa bende milyonda bir şansı olsada bu şansı çocuğuma vermek istiyorum dedim.

NASIL ANLAMADILAR

Ancak 17 gün gön boyunca çocuğum kendine gelemedi ve 05.07.2011 tarihinde 17. günün Sabahı 8.30 da vefat etti. İç organları iflas etmiş dayanamadı dediler, bana burada kusması ve yürümeyi kesmesi astım bronşitten ayırır, başka tetkik ve tahliller üzerinde yoğunlaşsalardı bu durumu mutlaka görebilirlerdi dedi.

SONUNA KADAR GİDECEĞİM

Ve beklide çocuğum şu anda yaşıyor olacaktı benim çocuğuma maalesef yaşama hakkı milyonda bir de olsa vermediler Doktor bu durum kesinlikle fark edilecek bir durum nasıl anlayamamışlar dedi.  Hem eşimin hem benim psikolojimiz bozuldu ben 4 ay hiç çalışamadım bizi hayata bağlayan tek varlığımızı bu şekilde yitirmiş olmak en acı olan kısmı, acımızı kat be kat arttırmaktadır bu konuda hastaneyi ve ilgili doktorları Savcılığa şikâyet ettim eğer birilerinin ihmali nedeniyle çocuğumu kaybettiysem başka anne ve babalar benim gibi yanmasın diye bu işin arkasını bırakmayacağım dedi.